Astronauta, rząd USA i telepatia

Rhine założył szkołę przy Duke University. Jego usiłowania zainteresowały Amerykanów, czego kulminacją było podwójne doświadczenie telepatyczne przeprowadzone pomiędzy okrętem podwodnym Nautilius i kapsułą Apollo 14, gdzie działał astronauta Edgar Mitchell. Istotnym problemem okrętu podwodnego na pełnym morzu jest komunikowanie się z bazami w taki sposób, by informacje nie były przechwytywane. Telepatia wydała się najpewniejszym środkiem do osiągnięcia takiego rezultatu. Próby przeprowadzone najpierw na pokładzie Nautiliusa były przekonywające, lecz admiralicja amerykańska temat ten uznała wkrótce za ściśle tajny i interesujący obronę narodową. Tym bardziej, że wyniki nie pozostawiały najmniejszych wątpliwości.

Rząd USA nie utajnił badań Edgara Mitchella przeprowadzonych w trakcie lotu na Księżyc w lutym 1971 roku. Wykorzystana metoda była zgodna z tą, której zaufał Rhine – po locie przeprowadzono analizę matematyczną wyników będących równie wymownymi. Dokładnie opisałem to w mojej poprzedniej książce, więc nie będę do tego wracał. Zauważmy jednak, że owa analiza matematyczna wykazała takie przesunięcia czasowe między wsłaniem przekazów telepatycznych, a ich odebraniem, że Rhine i jego ekipa musieli przyznać w pewnych przypadkach czas nic nie znaczy.

Źródło: ‚Nasze nieznane losy’ – Rene Bertrand

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: